Pomyłka ewolucji

Mogłabym być żywym eksponatem

W muzeum beznadziejności.

Wiem nawet jaką nosiłabym nazwę

,,Przykład pomyłki ewolucji”

Jakim cudem na świecie pojawiają się

Tak uszkodzone istnienia?

Może to nietrafiona boska interwencja?

Albo połączenie komórek

Które nigdy przenigdy nie powinny były się łączyć?

Jestem wynikiem kolosalnego błędu

Uszkodzonym egzemplarzem

Dryfuje na tratwie życia

Niezdolna do odnalezienia właściwej ścieżki

Każdy mój oddech

Wydaje się być marnotrawstwem powietrza

Jestem uwięziona w ciemnym pokoju

I nie ma w nim ani drzwi ani okien

Ta klatka jest moim domem

Odwiedza mnie w niej mój przyjaciel – bezsilność

Zamknęła mnie w niej niepewność

Mój największy wróg

Tkwię w tym znajomym miejscu

Bez marzeń

Bez celów

Bez siły

Stając się symbolem żałości

Chodzącą pomyłką ewolucji